پژوهشگران مرکز تحقیقات ویروس‌شناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در یک مقاله مروری جدید، آخرین روش‌های درمانی و رویکردهای نوین برای میلوپاتی مرتبط با HTLV-1 یا HAM/TSP را بررسی کرده‌اند.

HAM/TSP یکی از عوارض مهم و مزمن عفونت با ویروس HTLV-1 است که می‌تواند به‌تدریج باعث ضعف و سفتی عضلات پاها، اختلال در راه رفتن و مشکلات عملکردی در دستگاه ادراری شود. با وجود پیشرفت‌های علمی، درمان این بیماری همچنان با چالش‌هایی همراه است و بسیاری از روش‌های موجود اثرگذاری محدودی دارند.

در این مقاله، پژوهشگران طیف گسترده‌ای از روش‌های درمانی، از درمان‌های دارویی و تنظیم‌کننده سیستم ایمنی گرفته تا درمان‌های هدفمند و روش‌های غیردارویی را بررسی کرده‌اند. بر اساس یافته‌های این مرور، کورتیکواستروئیدها و اینترفرون آلفا همچنان از گزینه‌های مورد استفاده برای کاهش التهاب عصبی و کمک به حفظ عملکرد حرکتی هستند، در حالی که داروهای ضدویروسی متداول تاکنون اثربخشی بالینی محدودی در این بیماری نشان داده‌اند.

یکی از رویکردهای امیدوارکننده‌ای که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته، استفاده از موگامولیزوماب (Mogamulizumab) است؛ دارویی که با هدف قرار دادن برخی سلول‌های T آلوده به HTLV-1 می‌تواند به کاهش تعداد سلول‌های آلوده و التهاب در نخاع کمک کند. مطالعات بررسی‌شده در این مقاله، نتایج امیدوارکننده‌ای از این درمان در کاهش برخی علائم بیماری و کنترل التهاب نخاع گزارش کرده‌اند.

با این حال، نویسندگان تأکید می‌کنند که درمان HAM/TSP تنها به دارو محدود نمی‌شود و توانبخشی جسمی، کنترل علائم، حمایت روانی و مراقبت چندتخصصی نیز بخش مهمی از مدیریت این بیماری هستند.

این مقاله با عنوان «Targeted Interventions in HAM/TSP: Emerging Therapies and Future Directions – A Narrative Review» در سال ۲۰۲۶ در مجله Health Science Reports منتشر شده است و پژوهشگران مرکز تحقیقات ویروس‌شناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران از جمله نویسندگان آن هستند.

این مرور علمی با بررسی مسیرهای درمانی جدید، بر اهمیت توسعه درمان‌های مؤثرتر و انجام مطالعات بالینی باکیفیت برای دستیابی به روش‌های درمانی استاندارد، ایمن و مؤثرتر برای بیماران مبتلا به HAM/TSP تأکید دارد.